Προσωπογραφία του Κ. Καλλάρη από την Θάλεια Φλωρα Καραβία

΄΄Φωτογραφίζοντας την Ιστορία΄΄ Ανοιχτή συζήτηση

 Γιαννης Νισυριου,
φωτογραφος-οπερατερ του Γενικου Στρατηγειου ΕΛΑΣ(α` περιοδο).
φωτογραφια: Σπυρος Μελετζης

 Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου στο Πάρκο Μίκης Θεοδωράκης, Αίθουσα Νίκος Εγγονόπουλος, Π. Μπακογιάννη 38 - 42, Βριλήσσια

Εισηγήσεις:
• «Φωτογραφίζοντας την Εθνική Αντίσταση», Μανόλης Κασιμάτης, ερευνητής- φωτοτυπογράφος, μέλος ΕΕΤΕ
• «Η Είδηση, ο Φακός κι η Ιστορία: Μια συναρπαστικά επικίνδυνη σχέση», Μάριος Λώλος, πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδος

Συντονίζει η δημοσιογράφος Ειρήνη Κοντογεωργίου

Διοργάνωση: Φωτογραφική ομάδα Βριλησσού

Ο Νικόλαος Πλαστήρας ως στρατιωτικός

του Δρ Ανδρέα Καστάνη Αν. Καθηγητή Στρατιωτικής Ιστορίας
Ο Νικόλαος Πλαστήρας και η Χίος (Χίος 2000)

   

Η στρατιωτική σταδιοδρομία του Πλαστήρα διήρκησε 21 χρόνια. Η πολεμική του δραστηριότητα άρχισε με τους Βαλκανικούς πολέμους το 1912 και τελείωσε με την Μικρασιατική καταστροφή το 1922. Εύλογα δημιουργείται η απορία στον καθένα μας για το είδος των στρατιωτικών δραστηριοτήτων του, καθώς και για την ποιότητα του ανδρός ως αξιωματικού. Θα προσπαθήσω να απαντήσω σ’ αυτά τα δύο κύρια ερωτήματα ώστε να σχηματιστεί μια ολοκληρωμένη εικόνα του στρατηγού.

            Ο Νικόλαος Πλαστήρας κατετάγη στο 5^ο Σύνταγμα Πεζικού, τον Δεκέμβριο του 1903, με το βαθμό του δεκανέα. Πολύ σύντομα προήχθη στους βαθμούς του λοχία και επιλοχία. Ο Μακεδονικός αγώνας δεν ήταν δυνατό να αφήσει ασυγκίνητο το νεαρό τότε υπαξιωματικό. Εντάχθηκε στο Σώμα Παππαγάκη και Αθανασοπούλου, το οποίο όμως σε μια τουρκική  ενέδρα αποδεκατίστηκε. Ο ίδιος σώθηκε χάριν της ψυχραιμίας και αποφασιστικότητας του.

Δημήτριος Ρίζος- Ο ΄΄ΕΥΜΕΝΗΣ΄΄ του Μακεδονικού Αγώνα

Του  Θεόδωρου Ι. Δαρδαβέση

(Πηγή: Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρων Θεσσαλονίκης) 

Ο Δημήτριος Ρίζος γεννήθηκε στην Έδεσσα, στη συνοικία Βαρόσι, γύρω στα 1847 και μετά την ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά τη λήψη του πτυχίου του αναγορεύτηκε Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1871, συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία και στη συνέχεια επέστρεψε στην υπόδουλη, τότε, Μακεδονία για να διακονήσει την ιατρική επιστήμη αρχικά στη Στρώμνιτσα και στη συνέχεια στη γενέτειρά του. 

Διαθέτοντας υψηλό μορφωτικό επίπεδο, κύρος, ευρύτατη κοινωνική αποδοχή και, κατά κύριο λόγο, εθνικές ευαισθησίες, δραστηριοποιήθηκε για την προάσπιση της ελληνικότητας της Μακεδονίας και για την απελευθέρωσή της. Μια από τις πρώτες δυναμικές πρωτοβουλίες του, προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση, υπήρξε η σύνταξη ενός μνημειώδους υπομνήματος, σε συνεργασία με τον Εδεσσαίο συνάδελφό του Βασίλειο Δημητριάδη – Κιόρτση, στο οποίο με τεκμηριωμένες ιστορικές αποδείξεις και συγκροτημένη επιχειρηματολογία αποδεικνύετο το μέγεθος της παραχάραξης της ιστορίας, που επιχειρούσαν οι εκφραστές του πανσλαβισμού, μετά το Σχίσμα του 1870.

«ΟΛΙΑ ΤΑ “ΑΧ” Τ΄ΕΜΕΤΕΡΑ ΕΓΕΝΤΑΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ» Στο δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Ο Μάκης Σεβίλογλου, υπεύθυνος έκδοσης και ο Δήμαρχος Καλαμαριάς Θεοδόσης Μπακογλίδης 

σας προσκαλούν 

στην  παρουσίαση βιβλίου- cd  με τίτλο

«ΟΛΙΑ ΤΑ  “ΑΧ” Τ΄ΕΜΕΤΕΡΑ ΕΓΕΝΤΑΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ»

που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου στις 7.00 μ.μ., στο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη».

 

Μια  Διπλή Έκδοση (βιβλίο cd) με επιλεγμένα κείμενα διακεκριμένων ιστορικών και μελετητών, για την ιστορία και τον πολιτισμό του Ποντιακού Ελληνισμού, εμπλουτισμένα, με άγνωστα φωτογραφικά ντοκουμέντα και μαρτυρίες, που συγκέντρωσαν και επιμελήθηκαν: ο μουσικοσυνθέτης Μάκης Σεβίλογλου και η δημοσιογράφος,  ιστορική ερευνήτρια  Νατάσα Μποζίνη και συντονίστρια  της παρουσίασης.

Ομιλητές οι συμμετέχοντες στην έκδοση:

Κώστας Διαμαντίδης-Λογοτέχνης

Κωνσταντίνος Φωτιάδης-Καθηγητής Ιστορίας

 Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης Dr  μουσικολογίας

 Ματθαίος Τσαχουρίδης Dr  μουσικολογίας

Για το βιβλίο θα μιλήσει επίσης, η Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Χριστίνα Σαχινίδου

Η Μάχη της Δάρας (530) Απο τον Αν. Καθηγητή Στρατιωτικής Ιστορίας, Ανδρέα Καστάνη

 

( Εισήγηση του Αν. Καθηγητή Στρατιωτικής Ιστορίας Ανδρέα Καστάνη στο Συνέδριο "Ο πόλεμος στο Βυζάντιο και στη Δυση" ΣΣΕ 2012. )

«Εὐθείας μέν τά ἔσχατα τῆς ἀριστερᾶς, ἥ ἔνερθεν ἦν τῆς ὀρθῆς κεραίας μέχρι ἐς τόν λόφον, ὅς ταύτῃ ἀνέχει, Βούζης εἶχε ξύν ἱππεῦσι πολλοῖς και Φάρας Ἔρουλος ξύν ὁμογενέσι τριακοσίοις^. ἐν δεξιᾷ δέ αὐτῶν τῆς τάφρου ἐκτός κατά τήν γωνίαν, ἥν ἥ τε ὀρθή κεραία καί ἡ ἐνθένδε εὐθεῖα ἐποίει, Σουνίκας τε ἦν καί Αἰγάν Μασαγέται γένος, ξύν ἱππεύσιν ἑξακοσίους, ὅπως, ἤν οἵ τε ἀμφί Βούζην καί Φάραν τραπεῖεν, αὐτοί πλάγιοι κατά τάχος ἰόντες κατά νώτου τε τῶν πολεμίων γινόμενοι τοῖς ἐκείνῃ Ῥωμαίοις ἀμύνειν εὐπετῶς δύνωνται. ἐπί θάτερα δέ τρόπῳ τῷ αὐτῷ ἐτετάχαντο^. τῆς μέν γάρ εὐθείας τά ἔσχατα ἱππεῖς πολλοί εἶχον, ὧν Ἰωάννης τε ὁ Νικήτου ἦρχε καί Κύριλλός τε καί Μάρκελλος^. ξυνῆν δέ αὐτοῖς καί Γερμανός καί Δωρόθεος^. ἐς γωνίαν δέ τήν ἐν δεξιᾷ ἱππεῖς ἐτάξαντο ἑξακόσιοι, ὧν Σίμμας τε καί Ἀσκάν Μασσαγέται ἦρχον, ἵνα, ὅπερ εἴρηται, τῶν ἀμφί τόν Ἰωάννην τρεπομένων, ἄν οὕτω τύχῃ, αὐτοί ἐνθένδε ἐξανιστάμενοι κατά νώτου τῶν Περσῶν ἴωσι. 

πανταχῆ δέ τῆς τάφρου οἵ τε τῶν ἱππέων κατάλογοι καί ὁ πεζός στρατός ἵστατο. ὧν κατά μέσους εἱστήκεσαν.  ὧν δή ὄπισθεν οἵ τε ἀμφί Βελισάριον καί Ἑρμογένην κατά μέσους εἱστήκεσαν».    

                                                                                                           

                                          Προκόπιος, Υπέρ των πολέμων 1.13.19.2   

            Ιστορικό πλαίσιο. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Αναστάσιος Α΄ ο Δίκορος (491- 518)[1] κατασκεύασε το οχυρό του Δάρα[2] ή Αναστασιούπολη (σήμερα Ογούζ)[3], μεταξύ του 505 και του 507. Διέθετε ισχυρά τείχη και αποθήκες ανεφοδιασμού[4]. Λειτουργούσε ως στρατιωτική βάση στα σύνορα της αυτοκρατορίας με την Περσία. Υπήρξε η έδρα του δούκα της Μεσοποταμίας (527-532) και αργότερα του στρατηλάτη[5] της Ανατολής (540-573). Πολλές φορές, το οχυρό άλλαξε χέρια ανάμεσα στους Βυζαντινούς και στους Πέρσες. Χάθηκε οριστικά το 639 από τους Άραβες. 

            Περί την περιοχή της Κασπία, κατοικούσαν χριστιανοί Ίβηρες (περιοχή της σημερινή Γεωργία), οι οποίοι ήταν υποτελείς από παλιά στους Πέρσες[6]. Προέκυψε μια σοβαρή θρησκευτική διαφωνία[7], ανάμεσα στους βασιλιάδες της Περσίας Καβάδη (488-531) και των Ιβήρων Γουργένη. Ο τελευταίος ζήτησε την προστασία του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιουστίνου Α΄ (518-527) και κατέφυγε στη βυζαντινή επαρχία της Λαζικής (αρχαία Κολχίδα). 

Μετά από μια διαφωνία που προέκυψε μεταξύ του Ιουστίνου και του Καβάδη, σχετικά με τη διαδοχή του περσικού θρόνου[8], οι Πέρσες επίσπευσαν τη συγκέντρωση στρατού κατά του βασιλιά της Ιβηρίας. Ο Ιουστίνος διέταξε τα στρατεύματα του να ενεργήσουν αντιπερισπασμό στην Αρμενία, η οποία βρισκόταν υπό περσικό έλεγχο. Οι πρώτες βυζαντινές επιτυχίες σύντομα μετατράπηκαν σε ήττες, εξαιτίας του όγκου των δυνάμεων που διέθεταν οι Πέρσες. Περίπου τα ίδια φαινόμενα παρουσιάσθηκαν στη Μεσοποταμία, όπου οι βυζαντινές δυνάμεις αναγκάσθηκαν να υποχωρήσουν προς το φρούριο της Νισίβης[9]. 

«Όταν η έννοια της φιλοπατρίας και του καθήκοντος σαρκώνεται»

ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΛΑΡΗ

(Αναδημοσίευση από το ΑΝΤΙΦΩΝΟ)

Του Αναστάσιου Σ. Μαλεσιάδα

(*Ο Aναστάσιος Μαλεσιάδας ασχολείται με την λογοτεχνία, τη στρατηγική, τις τακτικές και μελετά ιδιαιτέρως τη στρατιωτική ηθική των αντιμαχομένων δυνάμεων στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.)

Χιλιάδες σελίδες μπορούν να αφιερωθούν σ' ανθρώπους που έθεσαν τους εαυτούς τους στην υπηρεσία της Πατρίδας με ανιδιοτέλεια, ευσυνειδησία και περίσσιο θάρρος, χωρίς να προσμένουν τίποτε σε αναγνώριση. Έξοχα παραδείγματα ανθρώπων που τα ιδανικά τους ήταν τόσο υψηλά που ανέβασαν υπέρμετρα τον πήχη για τις επερχόμενες γενεές της Φυλής μας δίνοντάς μας την εντολή που εξέφρασε τόσο απλά ο Καζαντζάκης «Φτάσε όπου ΔΕΝ μπορείς!». Η οικογένεια Καλλάρη το 1858 αποκτούσε ένα νέο μέλος. Κανείς δεν ήξερε φυσικά το νεογέννητο τότε παιδί τι έμελλε να πραγματώσει στη ζωή του και πόσο μεγάλη θα ήταν η προσφορά του στο Ελληνικό Έθνος και στο Ελληνικό Κράτος. Ήταν ο Κωνσταντίνος Καλλάρης, που γεννήθηκε στην Αθήνα με καταγωγή από τα ηρωικά Ψαρά. Πατέρας του ο Φρούραρχος Αθηνών Γεώργιος Καλλάρης.

Προδημοσίευση από το βιβλίο: ΄΄Με Ψυχή και Πόδια Βαριά΄΄ Άγνωστα Ντοκουμέντα από την Κατοχή, τα Δεκεμβριανά τον Εμφύλιο

Η συγγραφή του βιβλίου είναι σε εξέλιξη.
Περιλαμβάνει προσωπικά ημερολόγια, ηχογραφημένες μαρτυρίες και επιλεγμένη αλληλογραφία, προσώπων που έζησαν, έδρασαν και επέδρασαν στα γεγονότα, από τον μεσοπόλεμο εως και το 1974.
Είναι ένα μικρό τμήμα του υλικού που μου εμπιστεύθηκε, η αείμνηστη Χρυσιήδα Καλλάρη, προκειμένου  να το δημοσιοποιήσω.

Στις σελίδες αυτών των ντοκουμέντων-μαρτυριών ΄΄συνάντησα΄΄ γνωστούς και άγνωστους έλληνες που δραστηριοποιήθηκαν και αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ανάγκη:  η Ελλάδα να συγκροτηθεί σε ένα σοβαρό δημοκρατικό κράτος με συνέχεια και σεβασμό στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το υλικό το συνθέτουν: αφίσσες από την εποχή της αντίστασης, φιλοτεχνημένες από τη Βάσω Κατράκη, τον Τάσσο και πολλούς άλλους, ιδιόχειρα σημειώματα και καρτούλες του Βασίλη Ρώτα από τις εξορίες, λογοκριμένα δελτάρια από τις φυλακές, αποφάσεις στρατιωτικών δικαστηρίων για καταδίκες σε θάνατο, προφορικές μαρτυρίες για τη συμμετοχή των Ελλήνων στις εκδηλώσεις κατά των Γερμανών και φυσικά ημερολόγια γραμμένα σε πραγματικό χρόνο, μέσα από τα κελιά των φυλακών Αβέρωφ και τους τόπους εξορίας.

Η Χρυσιήδα Καλλάρη από το 1983 μέχρι και την ημέρα που έφυγε από τη ζωή, ηχογράφησε και διέσωσε τις μαρτυρίες συναγωνιστών της όπως της Ολυμπίας Παπαδούκα, της Αριάδνης Χριστοπούλου, της Ντίνας Κατοπόδη (Τζαβέλαινας) και πολλών άλλων.

Η ίδια, επηρεασμένη από τον Δημήτρη Γλυνό και τον πνευματικό κόσμο που  από την εποχή του μεσοπολέμου διεκδικούσε την αναβάθμιση των δικαιωμάτων του κάθε έλληνα, εντάχθηκε στην αριστερά και ήταν από τα πρώτα μέλη του ΕΑΜ Καλλιτεχνών.

Έδρασε την εποχή της κατοχής, συνελλήφθει και καταδικάστηκε δις εις θάνατο, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου. 

Ήταν η μία από τις τέσσερις γυναίκες που υπέγραψαν και έβγαλαν με άθλο, από τις φυλακές Αβέρωφ, το υπόμνημα προς τον ΟΗΕ το 1952 και περιέγραφαν τις συνθήκες κράτησης τα βασανιστηρία και ζητούσαν να σταματήσουν οι πολιτικές εκτελέσεις.

Σήμερα προδημοσιεύω ένα μικρό απόσπασμα από το δικό της ημερολόγιο όπου περιγράφει τα όσα έζησε με την έναρξη των Δεκεμβριανών.
Εκείνη την εποχή ζούσε στην πολυκατοικία επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη 51 στα Εξάρχεια, μαζί με τον σύντροφό της, γνωστό μεταφραστή και φίλο του Βάρναλη, Αντώνη Στρατηγόπουλο
.

Η Πολυκατοικία στη Χ. Τρικούπη 51 όπως είναι σήμερα

Τραυματίστηκε και τον έχασε κατά την υποχώρηση του ΕΑΜ. Δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ

Τα παιχνίδια της μοίρας θέλησαν , το Γενάρη του 1945 να επιστρέψει στην ίδια πολυκατοικία και εκεί να γνωρίσει μετά από χρόνια τον επόμενο και μόνιμο συντροφό της, τον  Σίμο Κατσίνη, επίσης αγωνιστή του ΕΑΜ, που κρυβόταν στο κλιμακοστάσιο.
.
Ο τίτλος που έδωσα στο βιβλίο ΄΄Με Ψυχή και Πόδια Βαριά΄΄είναι μια δική της φράση με την οποία περιγράφει τα συναισθήματα που ένιωθε όταν πήρε τον δρόμο της επιστροφής προς την Αθήνα,
μόνη, κουρασμένη, τραυματισμένη και αβέβαιη για την πορεία της υπόλοιπης  ζωής της.

Η φωτογραφία που διάλεξα για εξώφυλλο, απεικονίζει τη Χ.Καλλάρη το 1926, στο δωμάτιο της στο Ψυχικό, όταν ήταν ακόμη  μαθήτρια, στο Αρσάκειο
Η πολυκατοικία στη Χ. Τρικούπη έχει ανακαινισθεί αλλά όπως διαπίστωσα όταν την επισκέφθηκα, διατηρεί όλους τους χώρους, όπως περιγράφονται στο ημερολόγιο.
Σήμερα φιλοξενεί το ΄΄Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών-Πολύκεντρο.΄΄
                                                                                                                           Νατάσα Μποζίνη

Απόσπασμα από το βιβλίο: ΄΄Με Ψυχή και Πόδια Βαριά΄΄

ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΡΥΣΙΗΔΑ ΚΑΛΛΑΡΗ

"Κόκινος Καπνας" του Βλάση Αγτζίδη

Ο ραδιοφωνικός σταθμός "Στο Κόκκινο" και το Βιβλιοπωλείο "Το Κεντρί" σας προσκαλούν την Δευτέρα 22 Ιουνίου, 8.00 μ.μ.στην παρουσίαση του βιβλίου του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη "Ο Κόκκινος Καπνάς" και ο ελληνισμός του Καυκάσου".

Ο "Κόκινος Καπνας" υπήρξε μια σημαντική εφημερίδα του ελληνισμού του Καυκάσου της δεκαετίας του '30, πριν τον συντρίψει η σταλινική λαίλαπα.

Ομιλητές:

-Τριαντάφυλλος Μυταφίδης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης, 

-Γιάννης Ζελίλωφ, πρόεδρος του Συλλόγου Παλιννοστούντων από την ΕΣΣΔ "Η Επιστροφή"

-Αντώνης Κάλφας, φιλόλογος-συγγραφέας

Συντονίζει ο Απόστολος Λυκεσάς

Ο χώρος που θα γίνει η εκδήλωση είναι:  Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης, Αλεξάνδρου Σβώλου & Εθνικής Αμύνης  

΄΄ Η Εκστρατεία της Ουκρανίας΄΄ Κ. Νίδερ

Το βιβλίο αυτό επαναφέρει στο φως το κείμενο του στρατιωτικού που ηγήθηκε της ελληνικής παρέμβασης, σε συνεργασία και υπό των έλεγχο γαλλικών δυνάμεων, εναντίον των Μπολσεβίκων στη Μεσημβρινή Ρωσία, γνωστής ως εκστρατείας της Ουκρανίας, το 1919.

Η ελληνική επέμβαση στην Ουκρανία με το Α’ Σώμα Στρατού κατά το επτάμηνο μεταξύ του τέλους Δεκεμβρίου 1918 (σχεδιασμός) και του τέλους Ιουνίου 1919 (με την αποστράτευση του τελευταίου Έλληνα στρατευμένου), αναφέρεται –όταν αναφέρεται στην Ιστορία– ως υποσημείωση ή ως παρένθεση μετά τις νικηφόρες μάχες των Ελλήνων λήγοντος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίες έφεραν την Ελλάδα από το δυτικό άκρο της χερσονήσου του Αίμου ως περίπου τα Στενά του Βοσπόρου (Συνθήκη των Σεβρών) και πριν από την εκστρατεία και πανωλεθρία της Μικράς Ασίας (Συνθήκη της Λωζάνης).

Ωστόσο, η σημασία εκείνης της σύντομης πολεμικής δράσης υπήρξε μεγάλη: προεόρτια μιας αναμενόμενης καταστροφής, η οποία κατέληξε ταχύτατα σε πρωτάκουστη και ανεπανόρθωτη εκθεμελίωση της νεότερης Ελλάδας και του μέλλοντός της.

Η πρώτη αεροπειρατεία, παγκοσμίως, από 6 Θεσσαλονικείς και η ταινία ΄΄ΚΛΟΙΟΣ΄΄

Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1948 το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Ελευθερία» στα περίπτερα, έγραφε με έντονα, κεφαλαία γράμματα, «ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΝ ΩΔΗΓΗΘΗ ΒΙΑΙΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑΝ».

Ήταν η πρώτη καταγεγραμμένη αεροπειρατεία σε πτήση που εκτελούσε επιβατικό δρομολόγιο στον κόσμο. Δράστες ήταν 6 μαθητές της τάξης του Γυμνασίου από τη Θεσσαλονίκη, όλοι τους παιδιά αστικών οικογενειών και πρώην μέλη της Ε.Π.Ο.Ν. Στόχος τους να καταφέρουν να περάσουν μέσα από τη Γιουγκοσλαβία στο μέτωπο του Γράμμου και να ενωθούν με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος.

26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ1912 : Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ! …

(Του Α. Παπαγιαννόπουλου)

Στις 26 Οκτωβρίου 1912  η Θεσσαλονίκη , η πόλη που ίδρυσε ο βασιλιάς της Μακεδονίας Κάσσανδρος το 315 π.Χ. ως πρωτεύουσα του Μακεδονικού βασιλείου , μετά από μία μακρά σκοτεινή περίοδο σκλαβιάς και υποτέλειας στους Τούρκους διάρκειας 482 χρόνων , επανέρχεται και ενσωματώνεται στον εθνικό κορμό , γεγονός που χαιρετίστηκε με χαρά , συγκίνηση και εθνικό ενθουσιασμό από τους ΄Ελληνες κατοίκους της Θεσσαλονίκης και όλης της Ελλάδας .

Αργά το βράδυ Ελληνική Επιτροπή με επικεφαλείς- πληρεξούσιους του διαδόχου και αρχιστρατήγου Κωνσταντίνου τους αξιωματικούς Βίκτωρα Δούσμανη και Ιωάννη Μεταξά έφτασαν στο Διοικητήριο μεταφέροντας την οριστική πρόταση εκ μέρους του διαδόχου στον Τούρκο αρχιστράτηγο Χασάν Ταξίν Πασά για να διατυπωθεί αμέσως στη συνέχεια το κείμενο του σχετικού Πρωτοκόλλου Παράδοσης της πόλης της Θεσσαλονίκης στον Ελληνικό στρατό .

Ο Ρόλος του Καλλάρη στη στροφή της Στρατιάς προς τη Θεσσαλονίκη

(Του καθηγητή και συγγραφέα Διονύση Μοσχόπουλου)

"Μετά την μάχη του Σαραντάπορου στο Γενικό Στρατηγείο είχαν διατυπωθεί προβληματισμοί για την πορεία του στρατεύματος, εάν δηλαδή θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς το Μοναστήρι ή προς την Θεσσαλονίκη.

 Οι προβληματισμοί αυτοί που λίγο αργότερα έλαβαν την μορφή αντίθεσης μεταξύ κυβέρνησης και Γενικού Στρατηγείου, σχετικά με την κατεύθυνση του στρατεύματος, στηρίζονταν σε διαφορετικές αντιλήψεις σχετικά με την διεξαγωγή του πολέμου.

Το μεν Γενικό Στρατηγείο με βάση στρατηγικές αντιλήψεις υποστήριζε ότι στόχος είναι η συντριβή του εχθρού και για τον λόγο αυτό το στράτευμα θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς το Μοναστήρι.

Αντίθετα η κυβέρνηση δίνοντας προτεραιότητα στην πολιτική διεξαγωγή του πολέμου υποστήριζε ότι το στράτευμα θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς την Θεσσαλονίκη. Υπήρχε ωστόσο ασάφεια σχετικά με την κατεύθυνση του υποχωρούντος εχθρού.

Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή ο Καλλάρης δίνει διαταγή αναγνωρίσεως για την βατότητα των ημιονικών οδών στον υπίλαρχο Γ. Σκανδάλη, ο οποίος και του αναφέρει ότι ο εχθρός υποχωρεί προς τη Βέροια, δηλαδή προς την κατεύθυνση της Θεσσαλονίκης.

Άγνωστα Ντοκουμέντα του Αρχείου Καλλάρη στη ΄΄Βεργίνα Τηλεόραση΄΄

Αδημοσίευτες επιστολές που περιγράφουν τις πρώτες ώρες της ελεύθερης Θεσσαλονίκης το 1912, ηχογραφημένα και φωτογραφικά ντοκουμέντα από τους πρωταγωνιστές που έδρασαν και επέδρασαν στα ιστορικά γεγονότα από το1821 εως τη μεταπολίτευση και προέρχονται από το ΄΄ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΛΑΡΗ΄΄ είναι μεταξύ του υλικού που θα παρουσιαστεί στην εκμπομπή ΄΄Τα Λέμε΄΄ της ΄΄Βεργίνα Τηλεόραση΄΄ την Πέμπτη 23-10-2014 και στις 10.30πμ

Η Χριστίνα Τσόρμπα φιλοξενεί στο στούντιο της εκπομπής, τη δημοσιογράφο και ιστορική ερευνήτρια Νατάσα Μποζίνη που επί χρόνια μελετά, διασταυρώνει και δημοσιοποιεί, τα ντοκουμέντα που αρχικά της εμπιστεύθηκαν οι τελευταίοι απόγονοι του Στρατηγού Κωνσταντίνου Καλλάρη και εμπλουτίζονται διαρκώς με νέο υλικό, από απογόνους άλλων ιστορικών οικογενειών της Ελλάδας.

Κατά τη διάρκεια της εκμπομπής, μεταξύ άλλων θα δημοσιοποιηθούν:

‎19-20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912 : ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ

(Του Α.Παπαγιαννόπουλου)

 Μετά τη νίκη του Ελληνικού στρατού στο Σαραντάπορο , η επόμενη μεγάλη πολεμική αναμέτρηση μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων έλαβε χώρα στα Γιαννιτσά , περιοχή που περικλείεται από το όρος Πάϊκο από Βορρά , τους ποταμούς Λουδίας και Αξιός από Ανατολάς , τον ποταμό Αλιάκμονας από Νότο και Δυτικά από το όρος Βέρμιο .

ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΛΑΡΗ

 Την επιχείρηση ανέλαβαν οι Μεραρχίες ΙΙ , ΙΙΙ , ΙV και VI οι οποίες το πρωϊ της 19ης Οκτωβρίου 1912 κινήθηκαν παράλληλα προς την περιοχή έξω από τα Γιαννιτσά όπου είχαν οχυρωθεί οι Τούρκοι με μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις και ισχυρό πυροβολικό προκειμένου να ανακόψουν την πορεία του Ελληνικού στρατού προς τη Θεσσαλονίκη .

 Η σύγκρουση υπήρξε σφοδρή και πολυαίμακτη και την πρώτη ημέρα οι ελληνικές δυνάμεις...

κατόρθωσαν να καταλάβουν μόνο μερικά σημεία της τουρκικής περιοχής .

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 2014-2015' του ΄΄Ελεύθερου Πανεπιστήμιου" του Δήμου Κηφισιάς

Ξεκινά στις 10 Οκτωβρίου -για 7η χρονιά- το Σεμινάριο Σύγχρονης Ιστορίας στο πλαίσιο του 'Ελεύθερου Πανεπιστήμιου" του Δήμου Κηφισιάς: Έπαυλη Δροσίνη-Βιβλιοθήκη Δήμου, Οδός Αγίων Θεοδώρων και Κυριακού..

Το Α’ μέρος του προγράμματος περιλαμβάνει τις εισηγήσεις που θα γίνουν από Οκτώβριο έως και Δεκέμβριο. (Οι συναντήσεις γίνονται κάθε δεύτερη Παρασκευή 6-8 μ.μ.)




ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (2014-2015)

Α’ Μέρος

10 Οκτωβρίου 2014: Βλάσης Αγτζίδης, «Περιγράφοντας τους άξονες του Σεμιναρίου»
Άννα Φαλτάιτς, «Η Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή μέσα από τις σημειώσεις και τα άρθρα του δημοσιογράφου Κ. Φαλτάιτς»

24 Οκτωβρίου: Μάριος Ευρυβιάδης, «Η γεωστρατηγική σημασία της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής μεταπολεμικά»

7 Νοεμβρίου, Νίκος Ουζούνογλου, «Η μεθοδολογία ενός ακραίου εθνικισμού» με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Φουάτ Ντουντάρ για την οργάνωση των εθνικών εκκαθαρίσεων από τους Νεότουρκους

21 Νοεμβρίου, Λία Βαλάτα-Τσιάμα, «Η Κηφισιά ως τόπος εγκατάστασης των προσφύγων του πρώτου διωγμού στη Μικρά Ασία (1914-1918)»

5 Δεκεμβρίου: Χρύσα Κουσελά, «Η παρουσίαση της Μικρασιατικής Καταστροφής μέσα από τον κινηματογράφο. Κάποιες πρώτες σκέψεις...»

19 Δεκεμβρίου: Νάσος Παπαϊωάννου, «Η ΕθνικήΠολιτιφυλακή και η δράση της στις συνοικίες της Αθήνας» Αφιέρωμα στα Δεκεμβριανά του 1944

http://kars1918.wordpress.com/2014/09/28/seminar-2014-2015/

Αντίσταση και Κατοχή στη Σπιναλόγκα και μια εκδήλωση στη μνήμη του Επαμεινώνδα Ρεμουντάκη

Κρήτη, σοκάκι στην Σπιναλόγκα, 1935, φωτογράφος Rene Zuber

Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση μιας μεγάλης μορφής, του Επαμεινώνδα Ρεμουντάκη (Απίδι Σητείας 1914 - Αγ. Βαρβάρα Αττικής 1978), που σημάδεψε το Χανσενικό κίνημα στην Ελλάδα με τη δράση του, τόσο μέσα στη Σπιναλόγκα επί 20 χρόνια, όσο και στο σανατόριο της Αγίας Βαρβάρας στο Αιγάλεω Αττικής καθώς και την πρόσφατη έκδοση της αυτοβιογραφίας του από τους κληρονόμους του, την οποία υπαγόρευσε στο μεγαλύτερο μέρος της σε άλλους όντας τυφλός από τη νόσο, η βιβλιοθήκη “Μανώλης Φουντουλάκης” διοργανώνει εκδήλωση μνήμης το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου στις 6 το απόγευμα, στην αίθουσα Σπιναλόγκα του ξενοδοχείου Blue Palace στην Πλάκα Ελούντας.

 Την εκδήλωση συνδιοργανώνει ο Προοδευτικός Σύλλογος Ελούντας και υποστηρίζει ο ΠΑΟΔΑΝ. 

 Συντονίζει ο Κωστής Μαυρικάκης ο οποίος έχει γράψει το χρονικό που παραθέτουμε στη συνέχεια- σε δυο μέρη- και αφορά  στα γεγονότα εκείνης της εποχής

ΣΑΝ ΠΕΤΡΙΝΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΗ ΜΠΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014 (8:30 μ.μ.)

Πανελλήνια Ένωση Κρατουμένων Αγωνιστών Μακρονήσου
Ποιητικές μνήμες της Μακρονήσου

Το ποιητικό ντοκιμαντέρ του Ολιβιέ Ζισουά για τις μνήμες εξορίας της Μακρονήσου θα προβληθεί με την παρουσία του σκηνοθέτη στο Μουσείο Μακρονήσου στην Αθήνα την Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014.

Μετά την διεθνή πορεία της στα κινηματογραφικά φεστιβάλ (Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής Dok Leipzig 2012) και την κινηματογραφική διανομή της σε Ελλάδα, Γαλλία και Ελβετία (διαβάστε τις κριτικές στον ελληνικό και διεθνή Τύπο), η μεγάλου μήκους ταινία τεκμηρίωσης Σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας (2012) σε σκηνοθεσία του ελβετού ντοκιμαντερίστα Ολιβιέ Ζισουά, θα προβληθεί με την παρουσία του σκηνοθέτη τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014 στις 20:30 στον αύλειο χώρο των Μουσείων Μακρονήσου και Άη Στράτη.

Η ταινία αποτελεί ένα ελεγειακό κινηματογραφικό δοκίμιο που επιχειρεί να ζωντανέψει τις μνήμες εξορίας της Μακρονήσου, σκηνοθετώντας έναν λογοτεχνικό «Ψυχρό Πόλεμο» ανάμεσα στα ποιητικά γραπτά εξόριστων ποιητών, όπως ο Γιάννης Ρίτσος και ο Τάσος Λειβαδίτης, και τις ομιλίες αναμορφωτικής προπαγάνδας που μετέδιδαν τα μεγάφωνα των στρατοπέδων του νησιού κατά την περίοδο 1947-1950. Σημαντικά φωτογραφικά και κινηματογραφικά αρχεία εντάσσονται σε ένα υπνωτικό φιλμικό ταξίδι μέσα στα στοιχειωμένα ερείπια της Μακρονήσου.

Η προβολή της ταινίας συνδιοργανώνεται από την Πανελλήνια Ένωση Κρατούμενων Αγωνιστών Μακρονήσου και τοΜουσείο Πολιτικών Εξόριστων Άη Στράτη, σημαντικούς φορείς μνήμης με τους οποίους συνεργάστηκαν οι δημιουργοί της ταινίας κατά την διαδικασία της έρευνας. Η προβολή θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου στις 20:30 στον αύλειο χώρο των μουσείων (Αγίων Ασωμάτων 31, Θησείο), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Μετά το πέρας της προβολής θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη Ολιβιέ Ζισουά και την συνεργάτιδά του στο σενάριο και υπεύθυνη της έρευνας Ελένη Γιώτη.

Περισσότερες πληροφορίες και σύνδεσμοι
- Bίντεο: Trailer, Η Νύχτα
- Ο ιστοτόπος της ταινίας: www.commedeslionsdepierre.net
- Παράλληλος ενημερωτικός ιστοτόπος για τη Μακρόνησο:www.makronissos.net
- Πανελλήνια Ένωση Κρατούμενων Αγωνιστών Μακρονήσου:www.pekam.org.gr
- Μουσείο Πολιτικών Εξόριστων Άη Στράτη: www.exile-museum.gr

- Επικοινωνία: Τηλ. 210 32 13 488, exilemuseum@gmail.com

«Σκιά στην ψυχή» των προσφύγων της Ανταλλαγής.

Το νέο trailer απο την MP PRODUCTIONS για το επερχόμενο ιστορικό ντοκιμαντέρ.

Εκεί που σταματά η επίσημη ιστορία, εκεί που τελειώνουν τα άλλα ντοκιμαντέρ, ξεκινά η «Σκιά στην ψυχή» των προσφύγων της Ανταλλαγής.

«Τουρκόσποροι» και «ρωμιόσποροι» αφηγούνται τις συγκλονιστικές ιστορίες τους, με φόντο τη σκοτεινή διπλωματία στα ταραγμένα χρόνια του Μεσοπολέμου που τους άλλαξε τις ζωές τους για πάντα.

Η ταπεινωτική καθημερινότητα, ο ρατσισμός, οι παράγκες, η εγκατάλειψη αλλά και η προσδοκία για την επιστροφή στην πατρίδα – μια σκιά στην ψυχή που δε θα σβήσει ποτέ.

«Σκιά στην ψυχή»: ένα ντοκιμαντέρ – φόρος τιμής στους ξεριζωμένους Έλληνες και Τούρκους πρόσφυγες της Ανταλλαγής στις δύο πλευρές του Αιγαίου.

Συντελεστές:
Σενάριο - Αφήγηση: Θωμάς Σίδερης
Σκηνοθεσία: Μάριος Πολυζωγόπουλος , Δημήτρης Πλιάγκος
Επιστημονικός Σύμβουλος: Σταύρος Θ. Ανεστίδης
Ιστορικός Σύμβουλος: Δημήτρης Καμούζης
Δ/νση Φωτογραφίας: Μάριος Πολυζωγόπουλος
Μουσική Επιμέλεια: Cengiz Onural
Μοντάζ: Δημήτρης Πλιάγκος
Δημοσιογραφική Επιμέλεια: Θωμάς Σίδερης
Δημοσιογραφική έρευνα: Φένια Χαλά
Έρευνα Αρχείου: Φένια Χαλά, Μαρία Μπιρμπίλη
Camera: Θανάσης Δεληγιώργης, Νίκος Βασιλόπουλος
Ηχοληψία: Δημοσθένης Χριστοδουλάκης
Media Artist: Νίκος Πολίτης
Ηθοποιοί δραματοποιημένων σκηνών:
Ακύλλας Καραζήσης, Βασίλης Τουρκομένης, Ανθούλα Μίχου
Μετάφραση: Ρίτσα Τασελλαρίδου
Δ/νση Παραγωγής: Μαρία Μπιρμπίλη
Παραγωγή: MP Productions - Μάριος Πολυζωγόπουλος

Μουσείο Φαλτάϊτς 1964-2014: Μισός αιώνας λειτουργίας και δράσης

Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από την ίδρυσή του, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Μάνου και Αναστασίας Φαλτάϊτς, διοργανώνει σειρά επετειακών εκδηλώσεων τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στους χώρους του Μουσείου, στην Σκύρο.

Οι εκδηλώσεις της 27η Ιουλίου θα είναι αφιερωμένες στην ιστορία, την εξέλιξη και το μέλλον του μουσείου και τον ρόλο του στην διάσωση της ελληνικής λαογραφικής παράδοσης, με προβολή φωτογραφικού υλικού και βίντεο από την ιστορική διαδρομή του μουσείου, από το 1964 μέχρι σήμερα.

Μια εβδομάδα αργότερα, στις 2 Αυγούστου, θα πραγματοποιηθεί αφιέρωμα στον αείμνηστο ιδρυτή του Μουσείου, τον Μάνο Φαλτάϊτς, ο οποίος έφυγε από κοντά μας τον Δεκέμβριο του 2012. Θα ακουστούν αποσπάσματα από τις ποιητικές του συλλογές και τα θεατρικά του έργα από την ομάδα «Σκυρίτες».

«Τότε οι νεκροί πεθαίνουνε, όταν τους λησμονάνε»

Την Τρίτη 17 Ιουνίου, ώρα 6.00 μ.μ., στην αίθουσα θεάτρου του Κολλεγίου Αθηνών (Στέφανου Δέλτα 15, Παλαιό Ψυχικό) παρουσιάζεται η ταινία «Τότε οι νεκροί πεθαίνουνε, όταν τους λησμονάνε», αφιερωμένη στο μεγαλύτερο ελληνοορθόδοξο κοιμητήριο της Κωνσταντινούπολης, στην καρδιά της Πόλης, ένα αληθινό μουσείο αρχιτεκτονικής και γλυπτικής ενός χαμένου σήμερα Ελληνισμού...

“Η Ευαγγελία Κουτσαντώνη – Αϊβάζογλου έχασε 23 άρρενες συγγενείς στην Μικρασιατική Καταστροφή“.

 Αναρτούμε σήμερα μια μοναδική οπτικοακουστική μαρτυρία που καταγράψαμε με παρότρυνση και συμβολή του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη και την αφιερώνουμε στη μνήμη της Ευαγγελίας Κουτσαντώνη – Αϊβάζογλου που έφυγε από τη ζωή στις 29 Απριλίου του 2014 για αυτό και το
υλικό δεν έχει υποστεί καμία περικοπή και επεξεργασία μοντάζ. 
 Νατάσα Μποζίνη

Aπό τη Σμύρνη στη Θεσσαλονίκη
Η Ιστορία της από τον Βλάση Αγτζίδη

Στη φωτογραφία, που τραβήχτηκε κάπου μεταξύ των οδών Δελφών, Μακεδονίας και Καραϊσκάκη της Θεσσαλονίκης , η Ευαγγελία Κουτσαντώνη-Αϊβάζογλου, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, μου αφηγείται την οικογενειακή της ιστορία…

Η Ευαγγελία γεννήθηκε το 1921 στην ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης, στο χωριό Μουραντιέ (ή Χαμηδιέ, που παλιότερα οι μουσουλμάνοι το αποκαλούσαν «Γκιαούρκιοϊ»)  της Μαγνησίας. 

Η ελληνική μοναρχική κυβέρνηση των Γούναρη-Πρωτοπαπαδάκη, είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει τους άμαχους χριστιανικούς πληθυσμούς στο έλεος του Κεμάλ, αφού προηγουμένως τους είχε απαγορεύσει να εξοπλιστούν. Ήδη, δύο μήνες πριν την κατάρρευση του μετώπου, είχε νομοθετήσει με την υπογραφή του Βασιλιά Κωνσταντίνου, το νόμο (2870/1922) με τον οποίο απαγόρευε την έξοδο των χριστιανικών πληθυσμών από τη Μικρά Ασία. 

Πόντος και ο Πολύμορφος Πολιτισμός των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσας

Είναι το θέμα στο Σεμινάριο Σύγχρονης Ιστορίας  από το “Ελεύθερο Πανεπιστήμιο” Δήμου Κηφισιάς που θα δωθεί 2 Μαϊου και  6-8 μ.μ.στην 
«Έπαυλη Δροσίνη»-Βιβλιοθήκη Δήμου, Oδός Αγ. Θεοδώρων & Κυριακού)

Τίτλος του σεμιναρίου: ΄΄Αφιέρωμα στον Πόντο και στον πολύμορφο ελληνικό πολιτισμό της Μαύρης Θάλασσας, όπως τον κατέγραψαν οι ερευνητές
Δημήτρης Μαντζούρης (ΚΕΠΕΜ) και Νίκος Ζουρνατζίδης-Εριφύλη Μπακιρλή (Σέρρα).
Σχόλιο για την ιστορία:Αντώνης Παυλίδης, δρ. κοινωνιολογίας΄΄

Συντονίζει Λία Βαλάτα-Τσιάμα

https://kars1918.wordpress.com/2014/01/05/seminar/

΄΄Παιχνίδια΄΄ της Ιστορίας από το 1821 στο 1912

Η σχέση της Ψαριανής οικογένειας Καλλάρη με την απελευθέρωση της Ελλάδας, έχει αφετηρία στην προετοιμασία του  αγώνα, πριν το 1821 και αμέσως μετά τη μύηση επιφανών Ψαριανών, στη Φιλική Εταιρεία.

Σε ιστορικά αρχεία, προσωπικά ημερολόγια και απομνημονεύματα αγωνιστών εμφανίζονται οι πρόγονοι του Στρατηγού Καλλάρη, στην αρχή, να συμβάλλουν οικονομικά, όπως και πολλές οικογένειες των Ψαρών.

Με την έναρξη του αγώνα ο Θεοδωρής Καλάρης διέθεσε το  πλοίο του ΄΄Καλλιόπη΄΄ Ο Γιάννης Καλάρης με το δικό του πλοίο, συμμετείχε στις πυρπολήσεις και τις Ναυμαχίες.

Ο πατέρας του Στρατηγού, ο Γεώργιος Καλλάρης ήταν μόλις 13 ετών όταν το νησί του ξεσηκώθηκε και μόλις 16  όταν βίωσε την καταστροφή των Ψαρών.

Τέσσερα  χρόνια μετά, κατατάχθηκε εθελοντής στο Αρχηγείο Συντάγματος του Στρατηγού Φαβιέ για να συμμετάσχει στη απελευθέρωση της Χίου το 1828.

 Η εκστρατεία διεκόπη αλλά ο νεαρός είχε πάρει την απόφασή του να παραμείνει στρατιώτης, τουλάχιστον μέχρι να δει τη χώρα και τον τόπο του ελεύθερο.

 (Κάποια στοιχεία της πορείας του θα βρείτε στην ανάρτηση:

Ο στρατός έγινε η ζωή του. 

Γεώργιος Καλλάρης

Η επανάσταση του 1821 ήταν η αρχή για την απελευθέρωση της Ελλάδας. Ο ίδιος έφυγε από τη ζωή χωρίς να νιώσει τη χαρά της απελευθέρωσης της Χίου και των Ψαρών.

 Φρόντισε όμως να ακολουθήσει στρατιωτική πορεία  ο γιός του ο Κωνσταντίνος Καλλάρης. 

Ένα τμήμα της δικής του Μεραρχίας Ξηράς  κλήθηκε από τη Θεσσαλονίκη, για να συμμετάσχει με το Πολεμικό Ναυτικό  του Κουντουριώτη, στην απελευθέρωση της Χίου

Σύμπτωση;  παιχνίδι της ιστορίας; νομοτελειακός μηχανισμός που αποδίδει ΄΄δικαίωση;΄΄

Λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης ο Καλλάρης είναι διοικητής της πόλης και καλείται να  συγκροτήσει ένα Σύνταγμα.

 Στις 7 Νοεμβρίου είναι έτοιμο.

 Το θέτει πολύ σοφά, όπως έδειξε η ιστορία, υπό τις διαταγές του ήρωα, στις Μάχες Ελασσόνας , Σαρανταπόρου και των Γιαννιτσών, Συνταγματάρχη Νικόλαο Δελαγραμμάτικα.

  

Με τα ατμόπλοια ΄΄ΠΑΤΡΙΣ΄΄ και ΄΄ΣΑΠΦΩ΄΄  το σύνταγμα φτάνει στη Χίο και τίθεται υπό της διαταγές του στόλου.

 Ο Καλλάρης μαθαίνει την απελευθέρωση του νησιού ενώ ετοιμάζεται με την μεραρχία του να φτάσουν και να ενισχύσουν το μέτωπο της Ηπείρου. 

Τη  χαρά για αυτή τη συμβολή στην απελευθέρωση του τόπου, που ήταν η αφετηρία για τη στρατιωτική πορεία 100 χρόνων της οικογένειας, θα εξομολογηθεί πολλά χρόνια μετά, στα παιδιά του.

Η κόρη του Χ. Καλλάρη ανέφερε συχνά εκείνο το καλοκαίρι του 1929 στο Λουτράκι  που ο πατέρας θυμόταν με χαρά τη στιγμή που ξανασυναντήθηκε  με τον  Δελαγραμμάτικα στην Ήπειρο και άκουσε από πρώτο χέρι,  τα γεγονότα απελευθέρωσης των νησιών που περίμεναν από το 1821 να αναπνεύσουν ελεύθερα και είχαν συμβάλει και οι δικοί του άντρες και οι δικές του επιλογές ώστε το όνειρο του Γ. Καλλάρη, του πατέρα του, να γίνει πραγματικότητα.

Φωτογραφίζοντας στην Εθνική Αντίσταση και όχι μόνο

Η Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Καρδίτσας (ΛΕΦΚΚ) διοργανώνει το Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014 στις 18:00, στον Πολυχώρο του Φωτοκινηματογραφικού Μουσείου της ΛΕΦΚΚ (Δημοτική Αγορά, Κατ. Ι-28) προβολή φωτογραφιών με παράλληλη ομιλία του ερευνητή της φωτογραφίας Μανόλη Ασώματη (πολιτιστική εταιρεία ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ) με θέμα Φωτογραφίζοντας στην Εθνική Αντίσταση και όχι μόνο.

Μανόλης Κασιμάτης

παρουσιάζει και αναλύει φωτογραφίες και φωτογράφους περιόδου Εθνικής Αντίστασης 1942-1945.
Μετά από μια πολύ σύντομη αναφορά-παρουσίαση των φωτογράφων του ΕλληνοΙταλικου πολέμου, εστιάζει στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης φέρνοντας στο φως ξεχασμένους και λησμονημένους φωτογράφους του Απελευθερωτικού Αγώνα. Ταυτόχρονα ξεκαθαρίζει ορισμένες συγχύσεις που είχαν δημιουργηθεί ως προς την πατρότητα κάποιων φωτογραφιών.

Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Καρδίτσας (ΛΕΦΚΚ)
Πολυχώρος του Φωτοκινηματογραφικού Μουσείου (Δημοτική Αγορά, κατάστημα Ι-28).
Η Λέσχη Φωτογραφίας κ΄ Κινηματογράφου Καρδίτσας ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1978 κάνοντας δυναμική είσοδο στα καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης αναπτύσσοντας πλήθος δραστηριοτήτων, συνεργαζόμενη με καλλιτέχνες, υπηρεσίες, συλλόγους, οργανισμούς, περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες, τηλεόραση, κλπ.
 

χορηγία επικοινωνίας: περιοδικό FMAG

 
 Βιβλιοθήκη Εθνικής Αντίστασης