Σελίδες
- Αρχική σελίδα
- Ο Στρατηγός Κ. Καλλάρης
- Ιστορικά πρόσωπα
- Πολεμικοί ανταποκριτές,Ζωγράφοι,Κινηματογραφιστές
- ΦΑΚΕΛΟΣ: ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
- H Κέρκυρα στο Αρχείο: Καλλάρη,Τόμπρου
- Το Αρχείο Καλλάρη, στην έκθεση "Κειμήλια Απελευθέρωσης" του ΥΜΑΘ
- Το Αρχείο στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
- Εκδηλώσεις
- Το Αρχείο Καλλάρη στις εκδηλώσεις Απελευθέρωσης
Το οικογενειακό αρχείο του Στρατηγού Καλλάρη ανοίγει
Η ιστορία της Ελλάδας από το 1812 μέχρι και σήμερα μέσα από τα ντοκουμέντα των πρωταγωνιστών στα γεγονότα
ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1944. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1944. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 1 Απριλίου 2016
Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015
Προδημοσίευση από το βιβλίο: ΄΄Με Ψυχή και Πόδια Βαριά΄΄ Άγνωστα Ντοκουμέντα από την Κατοχή, τα Δεκεμβριανά τον Εμφύλιο
Η συγγραφή του βιβλίου είναι σε εξέλιξη.
Περιλαμβάνει προσωπικά ημερολόγια, ηχογραφημένες μαρτυρίες και επιλεγμένη αλληλογραφία, προσώπων που έζησαν, έδρασαν και επέδρασαν στα γεγονότα, από τον μεσοπόλεμο εως και το 1974.
Είναι ένα μικρό τμήμα του υλικού που μου εμπιστεύθηκε, η αείμνηστη Χρυσιήδα Καλλάρη, προκειμένου να το δημοσιοποιήσω.
Στις σελίδες αυτών των ντοκουμέντων-μαρτυριών ΄΄συνάντησα΄΄ γνωστούς και άγνωστους έλληνες που δραστηριοποιήθηκαν και αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ανάγκη: η Ελλάδα να συγκροτηθεί σε ένα σοβαρό δημοκρατικό κράτος με συνέχεια και σεβασμό στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το υλικό το συνθέτουν: αφίσσες από την εποχή της αντίστασης, φιλοτεχνημένες από τη Βάσω Κατράκη, τον Τάσσο και πολλούς άλλους, ιδιόχειρα σημειώματα και καρτούλες του Βασίλη Ρώτα από τις εξορίες, λογοκριμένα δελτάρια από τις φυλακές, αποφάσεις στρατιωτικών δικαστηρίων για καταδίκες σε θάνατο, προφορικές μαρτυρίες για τη συμμετοχή των Ελλήνων στις εκδηλώσεις κατά των Γερμανών και φυσικά ημερολόγια γραμμένα σε πραγματικό χρόνο, μέσα από τα κελιά των φυλακών Αβέρωφ και τους τόπους εξορίας.
Η Χρυσιήδα Καλλάρη από το 1983 μέχρι και την ημέρα που έφυγε από τη ζωή, ηχογράφησε και διέσωσε τις μαρτυρίες συναγωνιστών της όπως της Ολυμπίας Παπαδούκα, της Αριάδνης Χριστοπούλου, της Ντίνας Κατοπόδη (Τζαβέλαινας) και πολλών άλλων.
Η ίδια, επηρεασμένη από τον Δημήτρη Γλυνό και τον πνευματικό κόσμο που από την εποχή του μεσοπολέμου διεκδικούσε την αναβάθμιση των δικαιωμάτων του κάθε έλληνα, εντάχθηκε στην αριστερά και ήταν από τα πρώτα μέλη του ΕΑΜ Καλλιτεχνών.
Έδρασε την εποχή της κατοχής, συνελλήφθει και καταδικάστηκε δις εις θάνατο, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου.
Ήταν η μία από τις τέσσερις γυναίκες που υπέγραψαν και έβγαλαν με άθλο, από τις φυλακές Αβέρωφ, το υπόμνημα προς τον ΟΗΕ το 1952 και περιέγραφαν τις συνθήκες κράτησης τα βασανιστηρία και ζητούσαν να σταματήσουν οι πολιτικές εκτελέσεις.
Σήμερα προδημοσιεύω ένα μικρό απόσπασμα από το δικό της ημερολόγιο όπου περιγράφει τα όσα έζησε με την έναρξη των Δεκεμβριανών.
Εκείνη την εποχή ζούσε στην πολυκατοικία επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη 51 στα Εξάρχεια, μαζί με τον σύντροφό της, γνωστό μεταφραστή και φίλο του Βάρναλη, Αντώνη Στρατηγόπουλο
.
Τραυματίστηκε και τον έχασε κατά την υποχώρηση του ΕΑΜ. Δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ
Τα παιχνίδια της μοίρας θέλησαν , το Γενάρη του 1945 να επιστρέψει στην ίδια πολυκατοικία και εκεί να γνωρίσει μετά από χρόνια τον επόμενο και μόνιμο συντροφό της, τον Σίμο Κατσίνη, επίσης αγωνιστή του ΕΑΜ, που κρυβόταν στο κλιμακοστάσιο.
.
Ο τίτλος που έδωσα στο βιβλίο ΄΄Με Ψυχή και Πόδια Βαριά΄΄είναι μια δική της φράση με την οποία περιγράφει τα συναισθήματα που ένιωθε όταν πήρε τον δρόμο της επιστροφής προς την Αθήνα,
μόνη, κουρασμένη, τραυματισμένη και αβέβαιη για την πορεία της υπόλοιπης ζωής της.
Η φωτογραφία που διάλεξα για εξώφυλλο, απεικονίζει τη Χ.Καλλάρη το 1926, στο δωμάτιο της στο Ψυχικό, όταν ήταν ακόμη μαθήτρια, στο Αρσάκειο
Η πολυκατοικία στη Χ. Τρικούπη έχει ανακαινισθεί αλλά όπως διαπίστωσα όταν την επισκέφθηκα, διατηρεί όλους τους χώρους, όπως περιγράφονται στο ημερολόγιο.
Σήμερα φιλοξενεί το ΄΄Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών-Πολύκεντρο.΄΄
Νατάσα Μποζίνη
Απόσπασμα από το βιβλίο: ΄΄Με Ψυχή και Πόδια Βαριά΄΄
ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΡΥΣΙΗΔΑ ΚΑΛΛΑΡΗ
Περιλαμβάνει προσωπικά ημερολόγια, ηχογραφημένες μαρτυρίες και επιλεγμένη αλληλογραφία, προσώπων που έζησαν, έδρασαν και επέδρασαν στα γεγονότα, από τον μεσοπόλεμο εως και το 1974.
Είναι ένα μικρό τμήμα του υλικού που μου εμπιστεύθηκε, η αείμνηστη Χρυσιήδα Καλλάρη, προκειμένου να το δημοσιοποιήσω.
Στις σελίδες αυτών των ντοκουμέντων-μαρτυριών ΄΄συνάντησα΄΄ γνωστούς και άγνωστους έλληνες που δραστηριοποιήθηκαν και αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ανάγκη: η Ελλάδα να συγκροτηθεί σε ένα σοβαρό δημοκρατικό κράτος με συνέχεια και σεβασμό στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το υλικό το συνθέτουν: αφίσσες από την εποχή της αντίστασης, φιλοτεχνημένες από τη Βάσω Κατράκη, τον Τάσσο και πολλούς άλλους, ιδιόχειρα σημειώματα και καρτούλες του Βασίλη Ρώτα από τις εξορίες, λογοκριμένα δελτάρια από τις φυλακές, αποφάσεις στρατιωτικών δικαστηρίων για καταδίκες σε θάνατο, προφορικές μαρτυρίες για τη συμμετοχή των Ελλήνων στις εκδηλώσεις κατά των Γερμανών και φυσικά ημερολόγια γραμμένα σε πραγματικό χρόνο, μέσα από τα κελιά των φυλακών Αβέρωφ και τους τόπους εξορίας.
Η Χρυσιήδα Καλλάρη από το 1983 μέχρι και την ημέρα που έφυγε από τη ζωή, ηχογράφησε και διέσωσε τις μαρτυρίες συναγωνιστών της όπως της Ολυμπίας Παπαδούκα, της Αριάδνης Χριστοπούλου, της Ντίνας Κατοπόδη (Τζαβέλαινας) και πολλών άλλων.
Η ίδια, επηρεασμένη από τον Δημήτρη Γλυνό και τον πνευματικό κόσμο που από την εποχή του μεσοπολέμου διεκδικούσε την αναβάθμιση των δικαιωμάτων του κάθε έλληνα, εντάχθηκε στην αριστερά και ήταν από τα πρώτα μέλη του ΕΑΜ Καλλιτεχνών.
Έδρασε την εποχή της κατοχής, συνελλήφθει και καταδικάστηκε δις εις θάνατο, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου.
Ήταν η μία από τις τέσσερις γυναίκες που υπέγραψαν και έβγαλαν με άθλο, από τις φυλακές Αβέρωφ, το υπόμνημα προς τον ΟΗΕ το 1952 και περιέγραφαν τις συνθήκες κράτησης τα βασανιστηρία και ζητούσαν να σταματήσουν οι πολιτικές εκτελέσεις.
Σήμερα προδημοσιεύω ένα μικρό απόσπασμα από το δικό της ημερολόγιο όπου περιγράφει τα όσα έζησε με την έναρξη των Δεκεμβριανών.
Εκείνη την εποχή ζούσε στην πολυκατοικία επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη 51 στα Εξάρχεια, μαζί με τον σύντροφό της, γνωστό μεταφραστή και φίλο του Βάρναλη, Αντώνη Στρατηγόπουλο
.
![]() |
| Η Πολυκατοικία στη Χ. Τρικούπη 51 όπως είναι σήμερα |
Τα παιχνίδια της μοίρας θέλησαν , το Γενάρη του 1945 να επιστρέψει στην ίδια πολυκατοικία και εκεί να γνωρίσει μετά από χρόνια τον επόμενο και μόνιμο συντροφό της, τον Σίμο Κατσίνη, επίσης αγωνιστή του ΕΑΜ, που κρυβόταν στο κλιμακοστάσιο.
.
Ο τίτλος που έδωσα στο βιβλίο ΄΄Με Ψυχή και Πόδια Βαριά΄΄είναι μια δική της φράση με την οποία περιγράφει τα συναισθήματα που ένιωθε όταν πήρε τον δρόμο της επιστροφής προς την Αθήνα,
μόνη, κουρασμένη, τραυματισμένη και αβέβαιη για την πορεία της υπόλοιπης ζωής της.
Η φωτογραφία που διάλεξα για εξώφυλλο, απεικονίζει τη Χ.Καλλάρη το 1926, στο δωμάτιο της στο Ψυχικό, όταν ήταν ακόμη μαθήτρια, στο Αρσάκειο
Η πολυκατοικία στη Χ. Τρικούπη έχει ανακαινισθεί αλλά όπως διαπίστωσα όταν την επισκέφθηκα, διατηρεί όλους τους χώρους, όπως περιγράφονται στο ημερολόγιο.
Σήμερα φιλοξενεί το ΄΄Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών-Πολύκεντρο.΄΄
Νατάσα Μποζίνη
Απόσπασμα από το βιβλίο: ΄΄Με Ψυχή και Πόδια Βαριά΄΄
ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΡΥΣΙΗΔΑ ΚΑΛΛΑΡΗ
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014
Φωτογραφίζοντας στην Εθνική Αντίσταση και όχι μόνο
Η Λέσχη
Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Καρδίτσας (ΛΕΦΚΚ) διοργανώνει το Σάββατο, 15
Μαρτίου 2014 στις 18:00, στον Πολυχώρο του Φωτοκινηματογραφικού Μουσείου της
ΛΕΦΚΚ (Δημοτική Αγορά, Κατ. Ι-28) προβολή φωτογραφιών με παράλληλη ομιλία του
ερευνητή της φωτογραφίας Μανόλη Ασώματη (πολιτιστική εταιρεία ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ)
με θέμα Φωτογραφίζοντας στην Εθνική Αντίσταση και όχι μόνο.
παρουσιάζει και
αναλύει φωτογραφίες και φωτογράφους περιόδου Εθνικής Αντίστασης 1942-1945.
Μετά από μια πολύ σύντομη αναφορά-παρουσίαση των φωτογράφων του ΕλληνοΙταλικου πολέμου, εστιάζει στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης φέρνοντας στο φως ξεχασμένους και λησμονημένους φωτογράφους του Απελευθερωτικού Αγώνα. Ταυτόχρονα ξεκαθαρίζει ορισμένες συγχύσεις που είχαν δημιουργηθεί ως προς την πατρότητα κάποιων φωτογραφιών.
Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Καρδίτσας (ΛΕΦΚΚ)
Πολυχώρος του Φωτοκινηματογραφικού Μουσείου (Δημοτική Αγορά, κατάστημα Ι-28).
Η Λέσχη Φωτογραφίας κ΄ Κινηματογράφου Καρδίτσας ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1978 κάνοντας δυναμική είσοδο στα καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης αναπτύσσοντας πλήθος δραστηριοτήτων, συνεργαζόμενη με καλλιτέχνες, υπηρεσίες, συλλόγους, οργανισμούς, περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες, τηλεόραση, κλπ.
Μετά από μια πολύ σύντομη αναφορά-παρουσίαση των φωτογράφων του ΕλληνοΙταλικου πολέμου, εστιάζει στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης φέρνοντας στο φως ξεχασμένους και λησμονημένους φωτογράφους του Απελευθερωτικού Αγώνα. Ταυτόχρονα ξεκαθαρίζει ορισμένες συγχύσεις που είχαν δημιουργηθεί ως προς την πατρότητα κάποιων φωτογραφιών.
Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Καρδίτσας (ΛΕΦΚΚ)
Πολυχώρος του Φωτοκινηματογραφικού Μουσείου (Δημοτική Αγορά, κατάστημα Ι-28).
Η Λέσχη Φωτογραφίας κ΄ Κινηματογράφου Καρδίτσας ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1978 κάνοντας δυναμική είσοδο στα καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης αναπτύσσοντας πλήθος δραστηριοτήτων, συνεργαζόμενη με καλλιτέχνες, υπηρεσίες, συλλόγους, οργανισμούς, περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες, τηλεόραση, κλπ.
χορηγία επικοινωνίας: περιοδικό FMAG
Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013
Σεμινάριο Σύγχρονης Ιστορίας 2013-2014 στο ΄΄Ελεύθερο Πανεπιστήμιο΄΄ του Δήμου Κηφισιάς
Ξεκινά από σήμερα 4 Οκτωβρίου ο κύκλος ιστορικών σεμιναρίων που διοργανώνει για 6η συνεχή χρονιά το «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο» του Δήμου Κηφισιάς, με έγκριτους καθηγητές, ερευνητές και ιστορικούς να παρουσιάζουν και να αναλύουν άγνωστες πτυχές της Ελληνικής Ιστορίας.
Στον Β κύκλο θα παρουσιαστούν αδημοσίευτα ντοκουμέντα από το ''ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΛΑΡΗ΄΄ που αφορούν: Στη σκοτεινή περίοδο του Διχασμού μέχρι και τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. την άνθηση και δράση της αριστεράς την εποχή του Μεσοπολέμου, τα Δεκεμβριανά, τον εμφύλιο, τη Χούντα των Συνταγματαρχών και την μεταπολίτευση του 1974.
Ν.Μ
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Α ΚΥΚΛΟΥ
(έως το τέλος του 2013)
-4 Οκτωβρίου 2013: Έναρξη σεμιναρίου. Εισήγηση του
ιστορικού Άλκη Ρήγου με θέμα: «Η συμβολή των προσφύγων στην
Ελλάδα μετα την Μικρασιατική Καταστροφή»
-18 Οκτωβρίου: Ίρις Τζαχίλη, ιστορικός, «Μια
μικρασιατική σελίδα: Θείρα-Οδεμήσιο-Βαϊνδίρι, η ιστορική πορεία των
ελληνικών κοινοτήτων της κοιλάδας του Καϊστρου»
-1Νοεμβρίου: Hervé Georgelin, ιστορικός, «Ιστοριογραφικοί
στοχασμοί για την παρουσία του ελληνικού κράτους στη Μικρά Ασία 1919-1922 (Ο
ρόλος του Υπάτου Αρμοστή, Αριστείδη Στεργιάδη)»
-15 Noεμβρίου: Σταμάτης Γεωργούλης,
νομικός-πολιτικός επιστήμων, διδάκτωρ νομικής σχολής παν/μίου Paris XI, «Η
Συνθήκη των Μουδανιών, η παράδοση της Ανατολικής Θράκης στους Κεμαλικούς και η
Έξοδος των χριστιανικών πληθυσμών»
-29 Νοεμβρίου: Λυδία Τζουχά, «Οι σταλινικές
διώξεις κατά των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης μέσα από το έργο του Ivan Tzouha»
-13 Δεκεμβρίου: Βλάσης Αγτζίδης, «Η περίπτωση
Τυρίμου: μεταξύ σταλινικών διώξεων και φασιστικής δικτατορίας Μεταξά. Μια
εντυπωσιακή ιστορία από το Μεσοπόλεμο»
Τα σεμινάρια πραγματοποιούνται στην «Έπαυλη Δροσίνη»-Βιβλιοθήκη Δήμου Κηφισιάς,
Αγ. Θεοδώρων & Κυριακού.
Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012
14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944 : ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ …
(Του Απόστολου Παπαγιαννόπουλου)
Ένα ακόμα φρικτό και ατιμώρητο έγκλημα των Γερμανών κατακτητών στην
Ελλάδα στις τελευταίες μάλιστα μέρες της Κατοχής όταν ήδη ετοιμάζονταν
οι κατακτητές να αποχωρήσουν από την Ελλάδα με την ήττα τους να
διαγράφεται πια φανερά στον ορίζοντα …
Μετά το Ολοκαύτωμα του
Χορτιάτη , σαν σήμερα στις 14 Σεπτεμβρίου 1944 , γερμανικές στρατιωτικές
δυνάμεις υπό τον αιμοβόρο και σαδιστή λοχία Φριτς Σούμπερτ , τις οποίες
συνόδευαν Τάγματα Ασφαλείας του συνεργάτη των ναζί συνταγματάρχη
Γεωργίου Πούλου που δρούσε στον χώρο της Κεντρικής Μακεδονίας ,
εισβάλλουν στα Γιαννιτσά τα οποία είχαν καταλάβει προ δύο ημερών ένοπλα
αντάρτικα τμήματα .
Οι κατακτητές , μαζί με τους ταγματασφαλίτες
συνεργάτες τους , αφού λεηλάτησαν άγρια την κωμόπολη των Γιαννιτσών ,
έκαψαν το 1/3 περίπου των σπιτιών της και αφού κακοποίησαν άγρια 100
κατοίκους της τους εκτέλεσαν με φρικτό τρόπο.
Είναι η περίοδος κατά την οποία η Θεσσαλονίκη βιώνει πολλές παρόμοιες καταστάσεις σκληρής δοκιμασίας καθώς από τις αρχές του Σεπτεμβρίου 1944 δημιουργείται στην πόλη και στη μείζονα περιοχή , πέραν των άλλων, και τεράστιο πρόβλημα επισιτισμού και μεταφορών ενώ οργιάζουν οι ληστείες , οι λεηλασίες και οι αρπαγές στις οποίες προβαίνουν κυρίως άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας που παραβιάζουν ακόμα και αποθήκες του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΣ) …
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

.jpg)




