(Του καθηγητή και συγγραφέα Διονύση Μοσχόπουλου)
"Μετά την μάχη του Σαραντάπορου στο Γενικό Στρατηγείο είχαν διατυπωθεί προβληματισμοί για την πορεία του στρατεύματος, εάν δηλαδή θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς το Μοναστήρι ή προς την Θεσσαλονίκη.
"Μετά την μάχη του Σαραντάπορου στο Γενικό Στρατηγείο είχαν διατυπωθεί προβληματισμοί για την πορεία του στρατεύματος, εάν δηλαδή θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς το Μοναστήρι ή προς την Θεσσαλονίκη.
Οι προβληματισμοί αυτοί που λίγο αργότερα έλαβαν την μορφή αντίθεσης μεταξύ κυβέρνησης και Γενικού Στρατηγείου, σχετικά με την κατεύθυνση του στρατεύματος, στηρίζονταν σε διαφορετικές αντιλήψεις σχετικά με την διεξαγωγή του πολέμου.
Το μεν Γενικό Στρατηγείο με βάση στρατηγικές αντιλήψεις υποστήριζε ότι στόχος είναι η συντριβή του εχθρού και για τον λόγο αυτό το στράτευμα θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς το Μοναστήρι.
Αντίθετα η κυβέρνηση δίνοντας προτεραιότητα στην πολιτική διεξαγωγή του πολέμου υποστήριζε ότι το στράτευμα θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς την Θεσσαλονίκη. Υπήρχε ωστόσο ασάφεια σχετικά με την κατεύθυνση του υποχωρούντος εχθρού.
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή ο Καλλάρης δίνει διαταγή αναγνωρίσεως για την βατότητα των ημιονικών οδών στον υπίλαρχο Γ. Σκανδάλη, ο οποίος και του αναφέρει ότι ο εχθρός υποχωρεί προς τη Βέροια, δηλαδή προς την κατεύθυνση της Θεσσαλονίκης.
