ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

“Οπτικοακουαστικό ντοκουμέντο. Η ιστορία της Ευαγγελίας Κουτσαντώνη – Αϊβάζογλου που έχασε 23 άρρενες συγγενείς στην Μικρασιατική Καταστροφή“.

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Σελίδες από το ημερολόγιο του Κ. Φαλτάϊτς-Σε πρώτη δημοσίευση από το ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΛΑΡΗ΄΄

ΦΑΚΕΛΟΣ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

Η αποθησαύριση στα οικογενειακά αρχεία, προσώπων που έδρασαν και επέδρασαν στη νεώτερη ιστορία της Ελλάδας συνεχίζεται.

Σήμερα και σε συνεργασία με το Μουσείο και την οικογένεια ΦΑΛΤΑΙΣ -σε πρώτη δημοσίευση από το ΄΄ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΛΑΡΗ΄΄ κοινοποιούμε το πρώτο απόσπασμα από το ανέκδοτο ημερολόγιο του πολεμικού ανταποκριτή, διόπα στο θωρηκτό Αβέρωφ και συγγραφέα Κωνσταντίνου Φαλτάϊτς 

Σε ένθεση φωτογραφίες από τα αντίστοιχα χειρόγραφα.

Η μεταγραφή των χειρογράφων του Κ. Φαλτάϊτς έχει γίνει από την Αναστασία Φαλτάϊτς και τον 
Αείμνηστο Μάνο Φαλταϊτς. Τα πρωτότυπα και όλο το ανέκδοτο υλικό βρίσκονται στο Μουσείο Μάνου και Αναστασίας Φαλτάϊτς στην Σκύρο. Το δημοσίευμα επιμελήθηκε η εγγονή του Άννα.

Ν.Μποζίνη


(Από την Άννα Φαλτάϊτς)

24 και 26 Αυγούστου 1922

Στις 13 Αυγούστου του 1922, οι δυνάμεις του Μουσταφά Κεμάλ εξαπολύουν την τελική επίθεση κατά των Ελληνικών Στρατευμάτων, στο μέτωπο του Αφιόν Καραχισάρ, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας.


Ο Κώστας Φαλτάιτς κάλυψε την Μικρασιατική Εκστρατεία από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο του 1921, όταν και επέστρεψε στην Αθήνα. Με την επιστροφή του, άρχισε να κρατά ημερολόγιο και σημειώσεις με σκοπό να εκδώσει βιβλίο (ή βιβλία) για τα αίτια που οδήγησαν στην Μικρασιατική Καταστροφή.

Η συγγραφή αυτού του βιβλίου δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, ενώ μέχρι σήμερα έχει καταγραφεί μόνο ένα μικρό μέρος των χειρόγραφων σημειώσεών του (ημερολόγιο, συνεντεύξεις που συγκέντρωσε στο διάστημα που βρίσκονταν στην Μικρά Ασία, σημειώσεις, κλπ)

Στις σελίδες από το ημερολόγιό του περιγράφονται γεγονότα αλλά και το γενικότερο κλίμα που επικρατούσε στην Αθήνα λίγες ημέρες πριν την Καταστροφή της Σμύρνης, με ενδιαφέρουσες πληροφορίες και λεπτομέρειες οι οποίες αποτυπώνουν το κλίμα των παραγόντων (πολιτικών και στρατιωτικών) μέσα από τα κέντρα διοικήσεων, τη στάση του Τύπου έναντι της Μικρασιατικής Καταστροφής, την έλλειψη πληροφόρησης του κοινού, κλπ.

Σημειώνεται ότι οι ημερομηνίες είναι με το παλαιό ημερολόγιο.

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Αθήναι 24 Αυγούστου (1922)

Σήμερα έφθασεν η «Κωνσταντινούπολις» με χιλίους τραυματίας από την υποχώρηση του Αφιόν -Καραχισάρ. Προχθές είχαν έλθει άλλοι τραυματίαι.

Τους βλέπομεν φορτωμένους στα τραμ να τους φέρνουν στα στρατιωτικά νοσοκομεία των Αθηνών.

Επρόσεξα την έκφρασίν των. Είναι τα ίδια αυτά παιδιά που τα εγνώρισα στο μέτωπο.
Γεραί και έντονοι αι φυσιογνωμίαι των αλλά τα σώματά των όλα αδύνατα.

Βλέπουν τους πλατείς δρόμους των Αθηνών με έκπληξη, τον συγκινημένο κόσμο που τους κυκλώνει, τις γυναίκες που τρέχουν σ αυτούς φωνάζοντας:
-Οι τραυματίαι! Οι τραυματίαι.
Αλλά οι τραυματίαι δεν φαίνονται να αισθάνονται  τον πόνον που αισθάνεται ο άλλος κόσμος γι αυτούς. Είναι αδιάφοροι στην  συγκίνησιν των άλλων και αισθάνονται μόνον την χαράν ότι ευρίσκονται μέσα εις τόσο κόσμον και ότι κυρίως βλέπουν γυναίκες και κορίτσια. Πολλές και κομψές γυναίκες και κορίτσια. Άλλοι από τα τραμ που κινούνται με σιγανό δρόμο αγοράζουν εφημερίδας, και άλλοι βλέπουν εδώ και εκεί όλα τα πράγματα με περιέργεια.

Ο κόσμος, όμως, διαρκώς και με περισσοτέραν αγωνίαν πλησιάζει προς τα τραμ και εις τα νοσοκομεία που αρχίζουν να τους κατεβάζουν.

Και ποιά αγωνία, Θεέ μου! Τάχα θα βρεθεί, τάχα θα είναι και ο δικός των στρατιώτης, ο αδελφός των, ο άνδρας των, το παιδί των τραυματίας κάποιοι από τους τραυματίας που τους κοιτάζουν αδιάφοροι στη συγκίνηση του είδους αυτού.

Πρόσεξα ότι η συγκίνησις, η αγωνία που με κατείχε τας πρώτας ημέρας που ήρχοντο αι αναγγελίαι των ηθικών μας συμφορών εις την Μικράν Ασίαν ολιγόστευαν όσο αι ειδήσεις αι οποίαι έφθαναν παρουσίαζαν την συμφοράν από ημέρας εις ημέραν πιο μεγάλη.

Η απόφασις ενός γεγονότος που ήρχιζε πιά να είναι τετελεσμένον μου έφερνε βέβαια αυτήν την ψυχραιμία που σιγά-σιγά ίσως  να  κατέληγε και εις απάθειαν.

26 Αυγούστου

Οι τραυματίαι διαρκώς και φθάνουν όλο και νέοι τραυματίαι. Ο κ. Κωνσταντινόπουλος όμως, ο αρχηγός της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοικήσεως απαγορεύει εις όλον το κόσμον να δει τους τραυματίας του, και απαγορεύει εις τους δημοσιογράφους την είσοδον εις τα νοσοκομεία.


Προς τι;

Τον άκουσα να λέγει σε κάποιν αξιωματικό, στην Αναπληρωματική Διοίκηση, που είχεν έλθει να του αναγγείλει ότι οι τραυματίαι ζητούν να βγουν έξω ή να επικοινωνήσουν με τους δικούς των και δη απειλούν ταραχάς.

Ο Κωνσταντινόπουλος καλοντυμένος και φρέσκος-φρέσκος στρογγυλεύει τα μάτια του, κοκκινίζει και φωνάζει:

-Να τους χώσετε μέσα, με τις κλωτσιές.  Οι φυγάδες.

Μιλούσε αυτός για τους ανθρώπους του Σαγγαρίου και της Αλμυράς Ερήμου, ο άνθρωπος ο μη πατήσας στην Μικρά Ασία, και γνωρίσας τους κόπους της εκστρατείας μόνον από τους Τούρκους αιχμαλώτους που τους έχει και χτίζουν το σπίτι του.

Αυτός ο κύριος σήμερα από λίγο να προκαλέσει εξέγερσιν που δεν ξεύρει κανένας πού θα έφθανε.

Κατέβηκε στον Πειραιά που ήρχοντο τα καράβια με τους τραυματίας και ήρχισε να τους απειλεί.  Οι τραυματίαι ήθελαν να βγουν εις τον Πειραιά και είχαν δέσει τον πλοίαρχο που τους επήγαινε στην Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με ατας διαταγάς που είχε. Οι τραυματίαι εβγαλαν περίστροφα και ήρχισαν να πυροβολούν.

Έπειτα ο υπουργός των εσωτερικών κ. Στράτος τους μίλησε με καλό τρόπο και οι άνθρωποι ησύχασαν.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου